Сыходзіць з мемарыяла і на час ажывае салдат. Ён расказвае маленькай дзяўчынцы пра вайну. Імгненні ліхалецця – трагічныя, жорсткія і радасныя, але са слязамі на вачах – ажываюць у песнях. Тэатралізаваны канцэрт «Крок у бяссмерце» ў Дзень Перамогі сабраў поўную залу ў Цэнтры культуры і народнай творчасці.
Маленькая дзяўчынка Ксюша (ролю выконвала Ксенія Падасетнікава) прыходзіць да мемарыялу Вялікай Айчыннай вайны. У школе ёй расказвалі пра Хатынь, яна спачувае дзецям той пары, але не разумее, чаму цяпер трэба памятаць пра падзеі, якія адбываліся так даўно. Раптам ажывае і сыходзіць з мемарыяла салдат Аляксей (Аляксей Рачыцкі).
Дзяўчынка здзіўляецца, а той адказвае:
– Для кагосьці я каменны, але для тых, хто ўмее чуць і адчуваць – жывы.
Разам з салдатам дзяўчынка адпраўляецца ў падарожжа ў часе…
«…Год сорок первый, начало июня. Все еще живы…» – спявае Ігар Мятла «Довоенный вальс», у якім кружацца маладыя пары. Для гэтых хлопцаў і дзяўчат толькі прагучаў апошні званок і ўсё жыццё наперадзе. І вось яны на вакзале: дзяўчаты праводзяць каханых на фронт. Назіраючы за гэтай сцэнай, Ксюша не разумее, чаму хлопец абяцае вярнуцца, упэўнівае, што яго не заб’юць: «Хлусіць жа дрэнна». «Гэта не хлусня, гэта надзея», – тлумачыць ёй салдат. І заўважае, што ніхто не збіраўся здавацца. «Нам нужна одна победа» – нагадаў песняй пра намер савецкіх воінаў калектыў «Родныя галасы».
Далей Аляксей і Ксюша трапляюць у ваенны шпіталь. Салдат расказвае пра медыцынскіх сясцёр, якія на сабе выносілі раненых з поя бою. Песняй «Вальс фронтовой медсестры» прадаўжае гісторыю Ганна Мацукова.
Тэатралізаваныя сюжэты чаргаваліся з творчымі нумарамі, ствараючы цэльную гісторыю, што знаходзіла водгук у гледачоў. Ад першай кампазіцыі «Не забывайте подвига солдата» ў выкананні дзіцячага калектыву «Новае пакаленне» ЦКіНТ да фінальнай «День Победы», дзе саліраваў Данііл Грэцкі, узрасталі напал эмоцый і гучнасць апладысментаў. Моцныя пачуцці выклікала песня «Расскажи ребенку о войне» ў выкананні Дзіяны Лямеза, Ягора Шокеля і Ксеніі Якушынай. Салістка Ганна Лукашонак і танцавальны калектыў «Гравітацыя» ў нумары «По вагонам» расказалі трагічную гісторыю ахвяр вайны, спаленых у канцлагерах. Гучалі папуры ваенных песен у выкананні салістаў ЦКіНТ і ансамбля лыжкароў Павяцкага СДК. «Кацюшу» ў стылі рэп спяваў Аляксандр Свірко з групай падтрымкі ў складзе супрацоўнікаў аддзелаў па надзвычайных сітуацыях і ўнутраных спраў, аддзялення аховы. Пра мірны май спявалі Валерыя Паўлоўская, Ганна Лапуцэвіч і Ілья Крыванос, Аляксей Конах, Святлана Ішчук.
– Чаму ты плачаш? Гэта ж радасць! – пытаецца Ксюша ў салдата, калі голас Левітана аб’яўляе пра капітуляцыю Германіі.
– Вельмі дарагой цаной дасталася нам Перамога, вельмі многія не дажылі, але мы перамаглі, – заўважае Аляксей, які таксама не дачакаўся 9 мая 1945 года.
Цяпер Ксюша разумее, чаму трэба памятаць пра Вялікую Айчынную вайну, чаму нельга забываць пра подзвіг тых, хто аддаў сваё жыццё за наша мірнае неба.
